دو آنزیم آسیب کبدی را در NASH کنترل می کنند

دو آنزیم آسیب کبدی را در NASH کنترل می کنند

تقریباً 12 درصد از بزرگسالان در ایالات متحده با نوعی کبد چرب غیر الکلی (NASH) زندگی می کنند؛ یک بیماری تهاجمی که می تواند منجر به سیروز یا سرطان کبد شود. محققان دانشکده پزشکی دانشگاه کالیفرنیا، پس از شناسایی یک مسیر مولکولی که باعث پیشرفت NASH تا حد مرگ سلول های کبدی می شود، توانستند آسیب های کبدی بیشتر در مدل های موش درگیر NASH را متوقف کنند.

دکتر Alan Saltiel، مدیر موسسه UC سن دیگو برای دیابت و سلامت متابولیک می گوید:« ما می دانیم که کبد چرب باعث ایجاد التهاب و زخم در اندام و پیشرفت آن به سیروز، سرطان کبد و نارسایی کبد می شود. آنچه که هرگز مشخص نشده است، عاملی است که امکان انتقال از التهاب مزمن به مرگ سلولی را می دهد. اکنون می بینیم که پیشرفت خطی ای به سمت نارسایی کبد وجود دارد و ما راهی برای متوقف کردن آن در موش ها پیدا کردیم.»

این تغییر، حاصل سرکوب آنزیم AMPK، یکی از تنظیم کننده های اصلی مصرف انرژی و افزایش فعالیت کاسپاز-6 به عنوان آنزیمی درگیر در آپوپتوز یا مرگ سلولی برنامه ریزی شده سلول است.

هنگامی که فعالیت AMPK کم است، توانایی سلول در سوزاندن کالری کاهش می یابد و در نتیجه باعث ذخیره چربی می شود. محققان موش ها را تحت رژیم غذایی پرچرب تغذیه کردند و AMPK را خاموش کردند و انتظار داشتند وضعیت کبد چرب آن ها بدتر شود اما نتیجه ای حاصل نشد. با این حال، جلوی پیشرفت NASH و نارسایی کبد گرفته شد.

دکتر Saltiel می گوید:«ما شگفت زده شدیم كه دستکاری AMPK سوخت و ساز بدن را آن گونه كه تصور می كنیم تنظیم نمی كند اما به نظر می رسید كه در حال تنظیم کردن چیزی در انتقال از كبد چرب به NASH و از NASH به مرگ سلول های كبدی است. در این حالت، AMPK به عنوان یک حسگر عمل می کند و مرگ سلولی را تحت کنترل قرار می دهد. هنگامی که فعالیت AMPK متوقف شد، مرگ سلولی از کنترل خارج شد. معلوم شد که AMPK فعالیت کاسپاز-6 را متوقف می کند. بنابراین وقتی فعالیت AMPK افت می کند ، کاسپاز-6، افسارگسیخته به عنوان یک سیگنال مرگ برای سلول های کبدی عمل می کند. »

این تیم تحقیقاتی با این درک جدید از نقش AMPK و کاسپاز-6، با استفاده از یک فعال کننده AMPK، فعالیت کاسپاز-6 را کاهش داد. اگرچه این عمل کبد چرب را متوقف نکرد، اما پیشرفت از کبد چرب به NASH و متعاقبا مرگ سلول های کبدی را متوقف کرد. همین نتیجه هنگامی که تیم از مهار کننده کاسپاز-6 استفاده کرد تکرار شد.

دکتر Saltiel اظهار می کند:« کاسپاز-6 در هر دو مدل موش و در نمونه هایی از بیماران انسانی که دارای NASH هستند زیاد در نظر گرفته شد. مطالعه ما دو هدف احتمالی را به منظور کاهش آسیب های کبدی دیگر مشخص کرده است. فعال کننده های AMPK و مهار کننده های کاسپاز-6 از مسیر مولکولی که منجر به مرگ پایدار سلول های کبدی می شود، جلوگیری کردند.»

هم اکنون این تیم برای آزمایش بیشتر، مهار کننده های کاسپاز-6 را گسترش می دهد.

منتشر شده در:

6 فوریه 2020 www.sciencedaily.com